Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Παραίσθηση.

Με ρώτησε για τις μικρές συνήθειες
και του πα πως έχω τον καφέ.
Στην μεγάλη κούπα
την ανάγλυφη,
με τρεις κουταλιές ζάχαρη καστανή
και λίγο παγωμένο γάλα.

Τον ρώτησα για τ' αγαπημένα του
και μου πε πως τίποτε δεν έχει.
Ούτε τραγούδι 
να του θυμίζει εκείνη,
ούτε τσιγάρα κάποιας μάρκας
που δίχως τους δεν κάνει.

" Όταν πάει να μου γίνει κάτι εξάρτηση, 
το κόβω μαχαίρι. " 
είπε με μιαν ανάσα
και γέλασε σιωπηλά -ένα χαμόγελο κάλπικο, ψευδές.

Και έμεινα ν' ακούω σ' επανάληψη
τούτα τα λόγια του στο νου μου,
ενώ η καφετέρια μούγκριζε
και το τραγούδι έπαιζε για έβδομη φορά.

Ενώ μετρούσα τρεις κουταλιές,
κι πρόσθετα το γάλα.

Ενώ διάβαζα το γράμμα που εκείνος έχει γράψει.







 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου