Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Little stories vol. 2

Τι λέξεις να πω για να με ακούσεις ;
Με ποιές πράξεις μου θα πεισθείς ;

Την κοιτούσε στα μάτια καθώς μιλούσαν. Υπήρχε ένταση στην φωνή του. Πώς αλλιώς ; Αφού ένιωθε πως κινδύνευε να την χάσει. Όχι, δεν γινόταν να συμβαίνει αυτό. Ήταν ένα κακό όνειρο, τίποτε παραπάνω , έτσι ; Σε λίγο θα χτυπούσε το ξυπνητήρι του. Σε λίγο θα έβγαιναν μαζί βόλτα, πλάι πλάι. Σε λίγο.. Περίμενε και θα δεις. Οι σκέψεις του, σκόρπιες και θολές, αρνούνταν πεισματικά να μπουν σε κάποια σειρά. 

Δεν γίνεται να άλλαξες τόσο. 
Δεν γίνεται να μην θέλεις πια την αγκαλιά μου.
Δεν γίνεται, πες μου οτι έχω δίκιο !

Δεν του απαντούσε. Μόνο τον κοίταζε κατευθείαν μέσα στα μάτια, διαλύοντας τον. Κρατούσε την καρδια του στην παλάμη της και την πίεζε συνεχώς. Κάθε λεπτό από την σιωπή της, μια ακόμη μαχαιριά. Αστραπιαία, επίπονη, βαθιά. Μια φωνή στο κεφάλι του τον πρόσταζε να φύγει, να μην την ξαναδεί. Κάτι σαν ένστικτο επιβίωσης, κάτι που προσπαθούσε να σώσει ο,τι κομμάτια του είχαν απομείνει, πριν ποδοπατηθούν κι αυτά. 

Πώς γίνεται να θέλεις να φύγω ;
Πώς ; Αφου βλέπω οτι πονάς όσο κι εγω, γιατί να το κάνεις αυτό;

Τώρα η φωνή του δεν ήταν σταθερή. Οι λέξεις ηχούσαν πονεμένες. Απογοητευμένες. Αλλιώτικες.

Γιατί φοβάμαι.

Ο ψίθυρός της ίσα που ακούστηκε. 

Τι φοβάσαι ; Πες μου !



Την μέρα που θα θελήσεις να φύγεις εσύ.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου