Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

little stories vol. 1

Βράδιασε έξω, σκοτείνιασε. Κι εκείνος έμενε καθισμένος στο μπαλκόνι. Κοιτούσε βουβός τους περαστικούς, τους παρατηρούσε όλους και κανένα μαζί. Ο λογισμός του έτρεχε αλλού. Κοίταξε το τζάμι που είχε θολώσει από την υγρασία. *χα* ακούστηκε η ανάσα του, καυτή πάνω στο παγωμένο τζάμι. Σχημάτισε μια λέξη. Έμεινε εκεί λίγα λεπτά ακόμη, να την κοιτάει, και μετά σήκωσε το χέρι του. Τα δάχτυλά του άγγιζαν απαλά τα γράμματα, ακολουθούσαν τις ήδη σχηματισμένες γραμμές. Έπειτα με μια κίνηση την έσβησε. Απλά και γρήγορα. 

"Πάμε για κανένα καφέ;" ακούστηκε η φωνή του φίλου του από το μέσα δωμάτιο. "Ναι, γιατί όχι;" απάντησε μονότονα. Τον απασχολούσε κάτι. Κάτι.. Πόσο αόριστη λέξη για να πληροφορήσεις τον άλλο. Μπορεί να κρύβει πίσω της τα πάντα ή τίποτα. Πόσα σενάρια μπορεί να τροφοδοτήσει. Πόσες εικασίες δύναται να δημιουργήσει.

Γύρω από την καφετέρια ο κόσμος πηγαινοερχόταν συνεχώς. Πρόσωπα άγνωστα, μάτια οικεία, φωνές, γέλιο. Κι εκείνος εκεί, κλεισμένος στην δική του διάσταση, στις δικές του σκέψεις, αδυνατώντας να επικεντρωθεί σε οποιαδήποτε συζήτηση, σε οποιοδήποτε από τα άτομα γύρω του. Έπαιζε ασυναίσθητα με τα κλειδιά του ενώ κοιτούσε πάλι τους περαστικούς. Πάλι χωρίς να επικεντρώνεται σε κάτι συγκεκριμένο. 

Μα δεν μπορούσε να φύγει από τον νου του. Δεν γινόταν. Ήταν εκεί συνεχώς. Έκλεινε τα μάτια του κι την έβλεπε μπροστά του. Άκουγε το όνομά της και ανατρίχιαζε. Την έψαχνε παντού, κι ας μην μπορούσε να την βρει πουθενά. Η απόσταση που τους χώριζε δεν ήταν λίγο πράγμα. 

Άθελά του την έψαχνε στα πιο μικρά πράγματα. Στις κοινές απόψεις που είχε με τον φίλο του, στο τραγούδι της που άκουγε κάθε βράδυ, στις φωτογραφίες που είχαν μαζί, στα κείμενα που διάβαζε. Τα ένωνε όλα μαζί, όπως ένα παιδάκι συναρμολογεί κάποιο παζλ, στην προσπάθειά του να την φέρει λίγο πιο κοντά του. Να νιώσει το άγγιγμα της, να αποζητήσει επίμονα το βλέμμα της.

Και συνεχώς ανατρέχει σε εκείνη την μέρα και δημιουργεί πλήθος σεναρίων. Κι αν.. ;
Αν ήταν αλλιώς εκείνη, αν ήταν αλλιώς εκείνος, αν ήταν αλλιώς οι συγκυρίες.
Αν, εάν, εφόσον, δεδομένου ότι. 

Ήταν κι εκείνο το πρωινό.

- Πάω εξωτερικό.
- Για διακοπές;
- Για πάντα.






"Ρε; Ακούς;"
"Έλα, αφαιρέθηκα λίγο."
"Είσαι καλά;"
"Ναι ρε, κάτι σκεφτόμουν."
"Θα έρθει η Κάτια τελικά."
"Για πάντα;"
"Το ίδιο την ρώτησα, και χαμογέλασε"
"Ναι; Και τι απάντησε;"
"Για διακοπές."






 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου